یک ژاکت آب خنک کننده در سرسیلندر و بدنه سیلندر موتور دیزل ریخته می شود.
پس از اینکه مایع خنک کننده توسط پمپ تحت فشار قرار گرفت، از طریق لوله توزیع آب وارد ژاکت آب سیلندر می شود. مایع خنک‌کننده در حین جریان، گرمای جداره سیلندر را جذب می‌کند و دما افزایش می‌یابد، سپس به داخل ژاکت آب سرسیلندر می‌ریزد و از طریق ترموستات و رادیاتور وارد لوله آب به داخل رادیاتور می‌شود. در عین حال به دلیل مکش چرخشی فن، هوا از هسته رادیاتور دمیده می شود. گرمای مایع خنک کننده که از طریق هسته رادیاتور جریان می یابد به طور مداوم در جو پخش می شود و دما کاهش می یابد.
در نهایت توسط پمپ تحت فشار قرار می گیرد و سپس مجدداً به داخل ژاکت آب سیلندر می ریزد، بنابراین گردش مداوم، دور موتور دیزل افزایش می یابد. برای اینکه موتور دیزل چند سیلندر قبل و بعد از خنک کننده سیلندر یکنواخت شود، موتور دیزل عمومی در بدنه سیلندر مجهز به لوله توزیع آب یا محفظه توزیع آب ریخته گری است. لوله توزیع آب یک لوله فلزی است، در امتداد سوراخ خروجی حرارتی طولی، پمپ آب بزرگتر است، به طوری که شدت خنک کننده هر سیلندر قبل و بعد می تواند مشابه باشد و کل دستگاه به طور یکنواخت خنک شود.
سیستم خنک کننده آب نیز با سنسور دمای آب و سنج دمای آب ارائه می شود. سنسور دمای آب در لوله خروجی پوشش سیلندر نصب می شود تا دمای آب لوله خروجی را به دماسنج آب منتقل کند. اپراتور می تواند در هر زمان با کمک جدول دمای آب وضعیت کار سیستم خنک کننده را درک کند و دمای معمولی آب کار معمولاً 80-90 درجه سانتیگراد است.
مایع خنک کننده مورد استفاده موتور دیزل باید آب نرم تمیز باشد، اگر استفاده از آب سخت، که مواد معدنی در دمای بالا خارج می شود، به لوله، روکش آب و هسته رادیاتور متصل شود تا رسوب ایجاد کند، ظرفیت اتلاف گرما را کاهش دهد، موتور دیزل را آسان کند، بلکه هسته رادیاتور را وصل کند، سایش پروانه پمپ و پمپ را تسریع کند.
برای آب سخت با مواد معدنی بیشتر، قبل از افزودن به سیستم خنک کننده باید نرم شود. روش متداول برای نرم کردن آب سخت اضافه کردن 0.5-1.5 گرم کربنات سدیم در 1 لیتر آب یا اضافه کردن 0.5-0.8 گرم هیدروکسید سدیم است و پس از رسوب ناخالصی ها، آب تمیز بالا به سیستم خنک کننده تزریق می شود.